ΜΙΑ ΝΗΦΑΛΙΑ (ΠΟΛΙΤΙΚΗ) ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΡΦΙΝ

Σήμερα το πρωί (περίπου 10:30) έλαβα από τον σ. Κώστα Σαμάντη το παρακάτω κείμενο που το υπογράφει ο φίλος του Κώστας Σβόλης.

Τρία φαντάσματα πλανιούνται πάνω από το κίνημα…
Οι <<παράπλευρές απώλειες>> δεν χωράνε στον αγώνα για την απελευθέρωση
της κοινωνίας από το κεφάλαιο και το κράτος.

Πάνω από 200.000 πήραν μέρος στις απεργιακές συγκεντρώσεις που έγιναν
στην Αθήνα την Τετάρτη 5 Μαΐου, οι δρόμοι του κέντρου κατακλύστηκαν
από δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους οι οποίοι με τον όγκο τους
ενοποίησαν τις τρείς ξεχωριστές συγκεντρώσεις (Πεδίον του Άρεως,
Μουσείο Ομόνοια). Η οργή και η αποφασιστικότητα του κόσμου για την
ανατροπή των μέτρων που προωθεί η κυβέρνηση, το ΔΝΤ και η Ε.Ε. τρόμαξε
πραγματικά το πολιτικό σύστημα και τα δημοσιογραφικά του κοράκια. Στα
πρόσωπα όλου αυτού του κόσμου έβλεπες την αισιοδοξία που γεννάει ο
αγώνας, την ελπίδα ότι η συλλογική αντίσταση μπορεί να ανατρέψει τις
πολιτικές που μας οδηγούν στην μουντή πραγματικότητα της κοινωνικής
χρεωκοπίας που θέλουν να μας επιβάλουν για να μην χάσουν τα κέρδη τους
τα ντόπια και ξένα αφεντικά των ζωών μας.

Αυτό το μέγα πλήθος των απεργών δεν διαλυόταν από τα σύννεφα των
δακρυγόνων, αντιστεκότανε στις δολοφονικές επιθέσεις των ανδρών των
ΜΑΤ, κράταγε τις αλυσίδες των μπλοκ και το ένα μπλοκ στεκότανε
αλληλέγγυο στο διπλανό του (τουλάχιστον για στην πορεία που ξεκίνησε
από το μουσείο), επέμενε να βρίσκεται στο δρόμο παρόλη την ένταση της
καταστολής…
Και όμως  με την κυκλοφορία της  τραγικής είδησης για των θάνατο των
τριών εργαζομένων της marfin, αυτή την αποφασιστικότητα την διαδέχτηκε
μια αμήχανη σιωπή, ένας κόμπος στο λαιμό και ένα μούδιασμα, σαν να
βλέπεις έναν εφιάλτη και προσπαθείς να ξυπνήσεις όπως είπε
χαρακτηριστικά κάποιος σύντροφος.
Η εύκολη λύση απέναντι σε όλη αυτή την κατάσταση θα ήταν να
επισημάνουμε τις πραγματικές εγκληματικές ευθύνες του Βεγνόπουλου και
την φυσική και ηθική του αυτουργία στην δολοφονία των τριών
εργαζομένων, όπως άλλωστε έχουν κάνει οι ίδιοι οι εργαζόμενοι της
marfin μέσα από διάφορα σάιτ και μπλοκ (ευθύνες που ξεκινάνε με το ότι
οι εργαζόμενοι εκβιάστηκαν να παραμείνουν στην εργασία τους ενώ έξω
είχαν ξεκινήσει οι συγκρούσεις και φτάνουν μέχρι τις κλειδωμένες
πόρτες και τα ανύπαρκτα μέτρα πυρασφάλειας). Θα μπορούσαμε για άλλη
μια φορά να καταδείξουμε την πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης, καθώς και
το ρόλο των ΜΜΕ στην προσπάθεια τους να ανακόψουνε το κύμα της λαϊκής
αντίστασης στις επιλογές των κυρίαρχων και να σπιλώσουν τα πιο
ριζοσπαστικά και συγκρουσιακά τμήματα του κινήματος. Όλα αυτά πρέπει
να ειπωθούν και έχουν ειπωθεί, όμως δεν αρκούν.

Δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει την περίπτωση της προβοκάτσιας, όμως
ούτε μια τέτοιου τύπου <<σεναριολογιά>> είναι η ουσία του ζητήματος. Σε
άλλο σημείο πρέπει να επικεντρώσουμε εάν θέλουμε να είμαστε
ειλικρινείς με τους εαυτούς μας, αλλά και με την υπόλοιπη κοινωνία.
Ο κίνδυνος για ένα τέτοιο τραγικό συμβάν έχει επισημανθεί από διάφορες
πλευρές εδώ και πολύ καιρό και μάλιστα στα πλαίσια του ίδιου του
ευρύτερου αντικαπιταλιστικού χώρου, και μάλιστα από ανθρώπους ή και
συλλογικότητες που δεν απορρίπτουν  συλλήβδην τις συγκρουσιακές
πρακτικές.

Η κινηματική αντί-βια δεν μπορεί να μετατρέπεται σε τυφλή βία, δεν
μπορεί να μπαίνει σε λογικές <<παράπλευρών απωλειών>>,  δεν μπορεί να
φετιχοποιεί το μέσο και να από-πολιτικοποιεί το στόχο. Η άμυνα
απέναντι στην βία των μονάδων καταστολής είναι νόμιμο δικαίωμα του
κάθε αγωνιζόμενου, η πολιτική ανυπακοή απέναντι στα σχέδια και τις
επιδιώξεις των αφεντικών και της εξουσίας είναι αναπόσπαστο κομμάτι
των ταξικών και κοινωνικών αγώνων.

Η απόσταση όμως από αυτά μέχρι την διάχυτη τυφλή βία, η οποία
ασυνείδητα ή συνειδητά αντιλαμβάνεται ως εχθρό την ίδια την κοινωνία
είναι τεράστια.
Αν αγωνιζόμαστε ενάντια  στην κρατική βία δεν είναι γιατί θέλουμε να
γίνουμε συμμέτοχοί στην φρίκη και τον τρόμο που εξαπολύει το κεφάλαιο
και το κράτος απέναντι στην κοινωνία, αντίθετα γιατί ως κομμάτια αυτής
της κοινωνίας θέλουμε να την δούμε- να μας δούμε απαλλαγμένους από τα
δεσμά της εκμετάλλευσης και της κυριαρχίας. Ένας τέτοιος αγώνας
απαιτεί την πλήρη συνείδηση των πράξεων και των πολιτικών ευθυνών που
έχει όποιος επιλέγει να σταθεί από την πλευρά του κινήματος.

Άρα δεν μπορούμε παρά να στεκόμαστε με εχθρότητα απέναντι σε όσους
είτε  ασυνείδητα, είτε συνειδητά επιλέγουν να παίξουν το παιχνίδι της
εξουσίας: <<όλοι εναντίων όλων>>.
Αν ο ευρύτερος αντικαπιταλιστικός χώρος και πιο συγκεκριμένα ο
αναρχικός/ αντιεξουσιαστικός χώρος δεν απομονώσει, όχι απλά αυτές τις
πρακτικές, αλλά κυρίως  αυτές τις μηδενιστικές- Νατσαγεφικές
αντιλήψεις και νοοτροπίες θα γκρεμίσει πολύ γρήγορα ό,τι με αγώνα
έχτισε όλα αυτά τα χρόνια, χάνοντας όχι μόνο την κοινωνική απεύθυνση
και το κοινωνικό έρεισμα που έχει αυτή την στιγμή, αλλά και την ίδια
του την επαναστατική ηθική υπόσταση.

Κώστας Σβόλης

ΤΙ ΠΗΓΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ …

ΣΤΟΝ ΠΑΠΟΥΛΙΑ ?
Θα μας δωσει μια απαντηση ο Α.Τσιπρας τι πηγε να κανει σημερα , ως προεδρος της Κ.Ο. του ΣΥ.ΡΙΖ.Α , στον Παπουλια ?
Στον κλασικο εκπροσωπο της συνεργασιας του δικοματισμου , για να ερθει ο λαος και ο τοπος στην σημερινη κατασταση κατοχης !
Στον αβουλο ανθρωπακο που καλυπτε με δηθεν “προσωπικα δανεια” τις απατες του Ανδρεα Παπανδρεου !
Στον αβουλο ανθρωπακο που δεν εχει διαχωρησει με κανεναν τροπο (“θεσμικο”, πολιτικο ,συνειδησιακο ) την θεση του απο την μεγαλη εκτροπη που εκτυλισσεται , την απροκαλυπτη νοθευση της λαικης θελησης , και την παραδοση του λαου στην νεα κατοχη Ε.Ε.-Δ.Ν.Τ.
να δωσουμε τελος στις “θεσμικες” αυταπατες , ετσι κι αλλοιως το εκαναν αυτοι πριν απο εμας
Ο μονος δρομος ειναι ο δρομος του αγωνα
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 5 ΜΑΗ

Αρης Παρασκευοπουλος

ΣΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΤΩΝ ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ

Ανακοίνωση του Δικτύου Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Τα μέτρα που ανακοίνωσε χθες η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αφού πρώτα τα συμφώνησε με τους συνεταίρους της ΔΝΤ και ΕΕ είναι βάρβαρα, ακραία νεοφιλελεύθερα, αντεργατικά και γυρίζουν τους εργαζόμενους της χώρας μας δύο αιώνες πίσω.

Το Δίκτυο συνδικαλιστών ριζοσπαστικής Αριστεράς ως πρώτη εκδήλωση διαμαρτυρίας διοργανώνει σήμερα περικύκλωση του Υπουργείου Οικονομικών στο Σύνταγμα στις 6:30 το απόγευμα.

Όλοι και όλες στους δρόμους

3/5/2010
ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η μαζικότερη πρωτομαγιάτικη κινητοποίηση

Αυτή ήταν η πραγματική εικόνα των σημερινών συγκεντρώσεων και της πορείας της κάθε μίας.

Κάποιοι καραγκιόζηδες σαν τον Μάλκολμ Μπράμπαντ του Μπι Μπι Σι, είδαν άλλα!

ΤΙ ΜΕΤΑΔΙΔΟΥΝ ΤΑ ΔΙΕΘΝΗ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΑ ΤΩΡΑ

ΕΥΤΥΧΩΣ ΟΧΙ ΤΗΝ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ


ακομα παιζει η ειδηση του αποκλεισμου του Κακλαμανη στην στοα της Κοραη

ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΔΩΘΗΚΕ Η ΕΙΚΟΝΑ ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ ΕΞΑΓΡΙΩΜΕΝΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ” ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΙΑΣΕΙ ΤΟΝ ΜΑΗ ” ΟΥΤΕ ΣΕ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΑΛΛΑ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ .ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ ΠΟΥ ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ ΤΟΝ ΚΑΛΟΥΣΑΜΕ ΣΕ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΗ ΑΦΙΣΑ ΜΑΣ .

Αρης Παρασκευοπουλος

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

1η ΜΑΗ 10.00 ΜΟΥΣΕΙΟ
ΕΞΩ ΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ ΕΕ-ΔΝΤ

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

KAI ΤΩΡΑ ΕΝΑ ΣΥΝΘΗΜΑ

ΠΟΥ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ ΕΞΩ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΟΖΩΝΗ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΚΑΛΟΥΝ ΑΔΕΔΥ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ
18.30 σημερα ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΚΑΤΟΧΗ ΑΠΟ Δ.Ν.Τ.-Ε.Ε.

Αρης Παρασκευοπουλος

Οι Έλληνες πρέπει να αντιπαλέψουν τη νεοφιλελεύθερη Ευρωπαϊκή Ένωση

του Κώστα Δουζίνα (καθηγητή δικαίου, Νομική Σχολή, Birkbeck College, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου)

Guardian, 4/2/2010

Η Ελλάδα καταδικάζεται στη γνωστή αντιδημοκρατική θεραπεία που είναι χειρότερη απ’ την ασθένεια  — και οι εργαζόμενοι πληρώνουν για άλλη μια φορά

Ο Πολ Μπρέμερ, ο πρώτος μεταπολεμικός Αμερικανός διοικητής του Ιράκ, επέβαλε στο ρημαγμένο Ιράκ μια οικονομική πολιτική που ο Economist αποκάλεσε καθεστώς που “ονειρεύονται όλοι οι καπιταλιστές”. Δύσκολα θα μπορούσε να βρει κανείς μια καλύτερη φράση για να περιγράψει τα μέτρα του προγράμματος “σταθερότητας” που υποβλήθηκε από την Ελλάδα και εγκρίθηκε εχθές [3/2] από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού της χώρας από το τρέχον 12,7% επί του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος στο 2,8% το 2012 και υπόσχεται άμεσες περικοπές στους προϋπολογισμούς των υπουργείων κατά 10%, πάγωμα των προσλήψεων στον δημόσιο τομέα, κατάργηση των ποικίλων φορολογικών εκπτώσεων και αύξηση της έμμεσης φορολογίας. Σαν να μην ήταν αρκετά όλα αυτά, ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ανήγγειλε την Τρίτη, με ένα δραματικό διάγγελμα προς το έθνος, κι άλλα πρωτοφανή μέτρα λιτότητας, στα οποία περιλαμβάνονται άμεσες αυξήσεις του φόρου των καυσίμων, αύξηση του συντάξιμου ορίου ηλικίας και περικοπές των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων που φτάνουν στο 10% του μισθού για τους περισσότερους και μέχρι 40% για τους ακαδημαϊκούς. Όπως στη Βρετανία, τα πανεπιστήμια είναι τα πρώτα που θα πληγούν, αφού τα θεωρούν μια δευτερεύουσα πολυτέλεια, παρά τη διατυμπανιζόμενη “οικονομία της γνώσης”.

Όλα αυτά θα εφαρμοστούν στην πιο φτωχή χώρα της παλιάς Ευρώπης που έχει ποσοστό ανεργίας των νέων της τάξης του 25%, οικονομική στασιμότητα και ενώ οι παραδοσιακοί κλάδοι της ναυτιλίας, του τουρισμού και της οικοδομής δέχονται τεράστιες πιέσεις. Αυτά τα μέτρα θα ολοκληρώσουν ένα φαύλο οικονομικό κύκλο αυξανόμενης ανεργίας, συρρικνούμενων φορολογικών εσόδων και κερδοσκοπικής αγοραίας αποτίμησης της οικονομικής πολιτικής. Θα βυθίσουν τη χώρα από την τρέχουσα κατάσταση βαθιάς κρίσης σε μια διαρκή ύφεση χωρίς ορατή διέξοδο.

21 Απριλίου 1967: Συνταγματάρχες

21 Απριλίου 2010: ΔΝΤ
Χρόνια πολλά κ. Παπανδρέου

Τα πάντα έχουν το συμβολισμό τους: Ο παππούς Γιώργος Παπανδρέου δέχτηκε την εισβολή των απρόσκλητων χουντικών και τιμωρήθηκε με κατ’ οίκον περιορισμό. Ο εγγονός Γιώργος Παπανδρέου προσκάλεσε ο ίδιος το ΔΝΤ παραδίδοντάς του και τυπικά την διακυβέρνηση της χώρας. Από τον γύψο του «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών», στον γύψο του «Ελλάς Ελλήνων Εξοντωμένων».

Το ΔΝΤ ήρθε στην Ελλάδα παρά τις «μεγάλες νίκες» και τις «εκτυφλωτικές επιτυχίες» της κυβέρνησης στις αλλεπάλληλες Συνόδους Κορυφής. Παρά τον διατεταγμένο και γλοιώδη θαυμασμό των συγκροτημάτων τύπου για τον πρωθυπουργό «που αν δεν υπήρχε, έπρεπε να τον είχαμε εφεύρει». Παρά την προπαγάνδα που εδώ και μήνες μας πιπιλίζει τον εγκέφαλο κάθε βράδυ στις οκτώ.

Το ΔΝΤ ήρθε στην Ελλάδα και εγκατέστησε μηχανισμό κηδεμονίας, όχι επειδή αυτή ήταν η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων. Αλλά επειδή εκεί οδήγησαν οι καταστροφικές πολιτικές αυτής και της προηγούμενης κυβέρνησης, και όλων των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης, που καθοδήγησαν την παραγωγική αποσυγκρότηση, τη δημοσιονομική ασφυξία, την τρομακτική ανισότητα και την δανειακή θηλιά.
Σήμερα θα μας πούνε ότι για την οικονομική (και πολιτική) κατοχή της χώρας από το ΔΝΤ δεν φταίει η κυβέρνηση. Φταίει ο λαός. Που δεν λέει να χωνέψει ότι πρέπει να ζει με μισθούς των 800 ευρώ και συντάξεις των 500 ευρώ. Που δεν θέλει να βγαίνει στη σύνταξη στα 70. Που γκρινιάζει όταν ο μισθωτός των 900 ευρώ πληρώνει περισσότερο από τον βιομήχανο. Που εκπλήσσεται όταν βλέπει ότι το κράτος κερδίζει περισσότερα από το χαράτσωμα των μεταναστών, παρά από τη φορολογία των εφοπλιστών.

Το ΔΝΤ δεν είναι εδώ σήμερα για να δανείσει φτηνά. Φτηνά δάνεισε την Αργεντινή, την Λεττονία, την Ουγγαρία. Σαν προϋπόθεση όμως εκτίναξε τη φτώχεια και την ανεργία, έριξε την οικονομία σε χρόνια ύφεση και ασφυξία και οδήγησε την κοινωνία χρόνια πίσω. Τα ΜΜΕ θα ξαναπούν ψέματα για το ΔΝΤ. Τόσο καιρό δεν το θέλαμε περιμένοντας τους εταίρους της ΕΕ, αλλά τώρα πρέπει να το αποδαιμονοποιήσουμε και να το καλωσορίσουμε. Η κωλοτούμπα δεν έχει όριο.

Η ελληνική κυβέρνηση θα μείνει στην ιστορία ως κυβέρνηση ψευτών και απατεώνων. Άλλα υποσχέθηκε προεκλογικά, άλλα υλοποίησε μετεκλογικά. Και από τότε μέχρι σήμερα, κάθε βδομάδα, άλλα λέει και άλλα κάνει. Αυτά που αποκλείει τον ένα μήνα, τον επόμενο τα θεωρεί αναπόφευκτα. Η γραμμή άμυνας που έχει, είναι μόνο για τα παπαγαλάκια της τηλεόρασης. Το περίστροφο που ζήτησε από την ΕΕ για να «εκβιάσει τις αγορές», τελικά το έβαλε στο στόμα της χώρας και πυροβόλησε. Είναι μια κυβέρνηση αποτυχημένη.

Πάνω από όλα είναι μια κυβέρνηση επικίνδυνη. Οργανώνει και προχωρά στη μεγαλύτερη ληστεία και αναδιανομή πλούτου από τους πολλούς στους λίγους. Απολύσεις, μειώσεις μισθών, δουλειά μέχρι τον τάφο, διάλυση των σχολείων και των νοσοκομείων.

Το σενάριο τρόμου που γράφουν για την ελληνική κοινωνία δεν έχει τέλος. Κάθε μέρα θα έρχονται χειρότερα. Μια μεγάλη πολιτική και κοινωνική ανατροπή είναι ο μόνος εφικτός τρόπος επιβίωσης. Διαφορετικά οι εγχώριοι πολιτικοί και οι διεθνείς επιτηρητές των αγορών, μας οδηγούν κατευθείαν στην εξόντωση.

Υπάρχει κι άλλος δρόμος: Να πληρώσουν οι πολιτικοί υπεύθυνοι και να ανατραπούν οι υπεύθυνες πολιτικές. Ανατροπή των καθεστώτων επιτήρησης, χωρίς το ΔΝΤ και τους οικονομικούς χωροφύλακες. Με αποχώρηση από τον νομισματικό και οικονομικό γύψο της ευρωζώνης. Με επαναδιαπραγμάτευση του χρέους. Επειδή μπορεί να υπάρξει μια Ελλάδα που παράγει, που ευημερεί, που φροντίζει τον εργαζόμενο κόσμο της, όχι τους μιζαδόρους, τα λαμόγια, τους ζάπλουτους των ελβετικών τραπεζών. Για μια Ελλάδα των εργαζόμενων και του λαού και όχι των μιζαδόρων και των Βρυξελλών. Για μια άλλη Ελλάδα σε μια άλλη Ευρώπη.

Αρης Παρασκευοπουλος

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΟ ΔΝΤ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23/04, 6.30 μμ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Το Δίκτυο Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς συμμετέχει στο συλλαλητήριο, ενάντια στην προσφυγή στο ΔΝΤ που διοργανώνει το Συντονιστικό Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, με συγκέντρωση στα Προπύλαια στις 6.30μμ και πορεία στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ ΝΑ ΔΙΑΔΗΛΩΣΟΥΜΕ ενάντια ΣΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ ΤΟΥ ΔΝΤ που ζητάει απολύσεις, διάλυση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου.
ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ να βγούμε από τα σπίτια μας.
ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ στους δρόμους.

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 23/04/2010