ΕΞΩ ΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ ΕΕ-ΔΝΤ
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
του Κώστα Δουζίνα (καθηγητή δικαίου, Νομική Σχολή, Birkbeck College, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου)
Guardian, 4/2/2010
Η Ελλάδα καταδικάζεται στη γνωστή αντιδημοκρατική θεραπεία που είναι χειρότερη απ’ την ασθένεια — και οι εργαζόμενοι πληρώνουν για άλλη μια φορά
Ο Πολ Μπρέμερ, ο πρώτος μεταπολεμικός Αμερικανός διοικητής του Ιράκ, επέβαλε στο ρημαγμένο Ιράκ μια οικονομική πολιτική που ο Economist αποκάλεσε καθεστώς που “ονειρεύονται όλοι οι καπιταλιστές”. Δύσκολα θα μπορούσε να βρει κανείς μια καλύτερη φράση για να περιγράψει τα μέτρα του προγράμματος “σταθερότητας” που υποβλήθηκε από την Ελλάδα και εγκρίθηκε εχθές [3/2] από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού της χώρας από το τρέχον 12,7% επί του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος στο 2,8% το 2012 και υπόσχεται άμεσες περικοπές στους προϋπολογισμούς των υπουργείων κατά 10%, πάγωμα των προσλήψεων στον δημόσιο τομέα, κατάργηση των ποικίλων φορολογικών εκπτώσεων και αύξηση της έμμεσης φορολογίας. Σαν να μην ήταν αρκετά όλα αυτά, ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ανήγγειλε την Τρίτη, με ένα δραματικό διάγγελμα προς το έθνος, κι άλλα πρωτοφανή μέτρα λιτότητας, στα οποία περιλαμβάνονται άμεσες αυξήσεις του φόρου των καυσίμων, αύξηση του συντάξιμου ορίου ηλικίας και περικοπές των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων που φτάνουν στο 10% του μισθού για τους περισσότερους και μέχρι 40% για τους ακαδημαϊκούς. Όπως στη Βρετανία, τα πανεπιστήμια είναι τα πρώτα που θα πληγούν, αφού τα θεωρούν μια δευτερεύουσα πολυτέλεια, παρά τη διατυμπανιζόμενη “οικονομία της γνώσης”.
Όλα αυτά θα εφαρμοστούν στην πιο φτωχή χώρα της παλιάς Ευρώπης που έχει ποσοστό ανεργίας των νέων της τάξης του 25%, οικονομική στασιμότητα και ενώ οι παραδοσιακοί κλάδοι της ναυτιλίας, του τουρισμού και της οικοδομής δέχονται τεράστιες πιέσεις. Αυτά τα μέτρα θα ολοκληρώσουν ένα φαύλο οικονομικό κύκλο αυξανόμενης ανεργίας, συρρικνούμενων φορολογικών εσόδων και κερδοσκοπικής αγοραίας αποτίμησης της οικονομικής πολιτικής. Θα βυθίσουν τη χώρα από την τρέχουσα κατάσταση βαθιάς κρίσης σε μια διαρκή ύφεση χωρίς ορατή διέξοδο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
21 Απριλίου 2010: ΔΝΤ
Χρόνια πολλά κ. Παπανδρέου
Τα πάντα έχουν το συμβολισμό τους: Ο παππούς Γιώργος Παπανδρέου δέχτηκε την εισβολή των απρόσκλητων χουντικών και τιμωρήθηκε με κατ’ οίκον περιορισμό. Ο εγγονός Γιώργος Παπανδρέου προσκάλεσε ο ίδιος το ΔΝΤ παραδίδοντάς του και τυπικά την διακυβέρνηση της χώρας. Από τον γύψο του «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών», στον γύψο του «Ελλάς Ελλήνων Εξοντωμένων».
Το ΔΝΤ ήρθε στην Ελλάδα παρά τις «μεγάλες νίκες» και τις «εκτυφλωτικές επιτυχίες» της κυβέρνησης στις αλλεπάλληλες Συνόδους Κορυφής. Παρά τον διατεταγμένο και γλοιώδη θαυμασμό των συγκροτημάτων τύπου για τον πρωθυπουργό «που αν δεν υπήρχε, έπρεπε να τον είχαμε εφεύρει». Παρά την προπαγάνδα που εδώ και μήνες μας πιπιλίζει τον εγκέφαλο κάθε βράδυ στις οκτώ.
Το ΔΝΤ ήρθε στην Ελλάδα και εγκατέστησε μηχανισμό κηδεμονίας, όχι επειδή αυτή ήταν η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων. Αλλά επειδή εκεί οδήγησαν οι καταστροφικές πολιτικές αυτής και της προηγούμενης κυβέρνησης, και όλων των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης, που καθοδήγησαν την παραγωγική αποσυγκρότηση, τη δημοσιονομική ασφυξία, την τρομακτική ανισότητα και την δανειακή θηλιά.
Σήμερα θα μας πούνε ότι για την οικονομική (και πολιτική) κατοχή της χώρας από το ΔΝΤ δεν φταίει η κυβέρνηση. Φταίει ο λαός. Που δεν λέει να χωνέψει ότι πρέπει να ζει με μισθούς των 800 ευρώ και συντάξεις των 500 ευρώ. Που δεν θέλει να βγαίνει στη σύνταξη στα 70. Που γκρινιάζει όταν ο μισθωτός των 900 ευρώ πληρώνει περισσότερο από τον βιομήχανο. Που εκπλήσσεται όταν βλέπει ότι το κράτος κερδίζει περισσότερα από το χαράτσωμα των μεταναστών, παρά από τη φορολογία των εφοπλιστών.
Το ΔΝΤ δεν είναι εδώ σήμερα για να δανείσει φτηνά. Φτηνά δάνεισε την Αργεντινή, την Λεττονία, την Ουγγαρία. Σαν προϋπόθεση όμως εκτίναξε τη φτώχεια και την ανεργία, έριξε την οικονομία σε χρόνια ύφεση και ασφυξία και οδήγησε την κοινωνία χρόνια πίσω. Τα ΜΜΕ θα ξαναπούν ψέματα για το ΔΝΤ. Τόσο καιρό δεν το θέλαμε περιμένοντας τους εταίρους της ΕΕ, αλλά τώρα πρέπει να το αποδαιμονοποιήσουμε και να το καλωσορίσουμε. Η κωλοτούμπα δεν έχει όριο.
Η ελληνική κυβέρνηση θα μείνει στην ιστορία ως κυβέρνηση ψευτών και απατεώνων. Άλλα υποσχέθηκε προεκλογικά, άλλα υλοποίησε μετεκλογικά. Και από τότε μέχρι σήμερα, κάθε βδομάδα, άλλα λέει και άλλα κάνει. Αυτά που αποκλείει τον ένα μήνα, τον επόμενο τα θεωρεί αναπόφευκτα. Η γραμμή άμυνας που έχει, είναι μόνο για τα παπαγαλάκια της τηλεόρασης. Το περίστροφο που ζήτησε από την ΕΕ για να «εκβιάσει τις αγορές», τελικά το έβαλε στο στόμα της χώρας και πυροβόλησε. Είναι μια κυβέρνηση αποτυχημένη.
Πάνω από όλα είναι μια κυβέρνηση επικίνδυνη. Οργανώνει και προχωρά στη μεγαλύτερη ληστεία και αναδιανομή πλούτου από τους πολλούς στους λίγους. Απολύσεις, μειώσεις μισθών, δουλειά μέχρι τον τάφο, διάλυση των σχολείων και των νοσοκομείων.
Το σενάριο τρόμου που γράφουν για την ελληνική κοινωνία δεν έχει τέλος. Κάθε μέρα θα έρχονται χειρότερα. Μια μεγάλη πολιτική και κοινωνική ανατροπή είναι ο μόνος εφικτός τρόπος επιβίωσης. Διαφορετικά οι εγχώριοι πολιτικοί και οι διεθνείς επιτηρητές των αγορών, μας οδηγούν κατευθείαν στην εξόντωση.
Υπάρχει κι άλλος δρόμος: Να πληρώσουν οι πολιτικοί υπεύθυνοι και να ανατραπούν οι υπεύθυνες πολιτικές. Ανατροπή των καθεστώτων επιτήρησης, χωρίς το ΔΝΤ και τους οικονομικούς χωροφύλακες. Με αποχώρηση από τον νομισματικό και οικονομικό γύψο της ευρωζώνης. Με επαναδιαπραγμάτευση του χρέους. Επειδή μπορεί να υπάρξει μια Ελλάδα που παράγει, που ευημερεί, που φροντίζει τον εργαζόμενο κόσμο της, όχι τους μιζαδόρους, τα λαμόγια, τους ζάπλουτους των ελβετικών τραπεζών. Για μια Ελλάδα των εργαζόμενων και του λαού και όχι των μιζαδόρων και των Βρυξελλών. Για μια άλλη Ελλάδα σε μια άλλη Ευρώπη.
Αρης Παρασκευοπουλος
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Το Δίκτυο Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς συμμετέχει στο συλλαλητήριο, ενάντια στην προσφυγή στο ΔΝΤ που διοργανώνει το Συντονιστικό Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, με συγκέντρωση στα Προπύλαια στις 6.30μμ και πορεία στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ ΝΑ ΔΙΑΔΗΛΩΣΟΥΜΕ ενάντια ΣΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ ΤΟΥ ΔΝΤ που ζητάει απολύσεις, διάλυση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου.
ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ να βγούμε από τα σπίτια μας.
ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ στους δρόμους.
ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 23/04/2010
…. ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ
ΧΩΡΙΣ ΠΑΠΑ ΚΑΙ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΑ …..
Η Μαριναλέντα, µια κοινότητα 2.645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνοµικούς και τα σπίτια της νοικιάζονται µε 15 ευρώ τον µήνα. Ο δήµαρχός της, ο κοµµουνιστής Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, επανεκλέγεται εδώ και 31 χρόνια.
Εδώ και πολλά χρόνια, την εβδοµάδα που οι άλλες πόλεις στην Ισπανία γιορτάζουν το Πάσχα, στη Μαριναλέντα γιορτάζουν την ειρήνη. «Ο δήµαρχός τους είναι τρελός», λένε στο γειτονικό χωριό. «Ενώ εµείς οι άλλοι Ισπανοί κάνουµε θρησκευτικές λιτανείες, εκείνοι κάνουν επί 5 µέρες πάρτι». Πολλοί νέοι από τη Σεβίλλη, τη Γρανάδα, τη Μαδρίτη, πηγαίνουν για να γιορτάσουν µε τους χωρικούς της Μαριναλέντας.
Οταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήµαρχος στην Ισπανία. Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώνων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πάρει από ένα γαιοκτήµονα 12.000 στρέµµατα γης και να δηµιουργήσει έναν αγροτικό συ νεταιρισµό από τον οποίο ζει σήµερα σχεδόν όλο το χωριό. «Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!», λέει ο δήµαρχος.
Στον συνεταιρισµό Εl Ηumoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ηµέρα, από τη Δευτέρα ώς το Σάββατο, δηλαδή 39 ώρες την εβδοµάδα. Ολοι έχουν τον ίδιο µισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκοµιδές (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές κ.λπ.) συσκευάζονται στο µικρό εργοστάσιο Ηumar Μarinaleda που βρίσκεται στη µέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, σε πολύ χαλαρή ατµόσφαιρα, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊόντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία. Τα έσοδα του συνεταιρισµού δεν µοιράζονται, αλλά επενδύονται και πάλι στον συνεταιρισµό για να δηµιουργηθούν δουλειές. Γι αυτό στο χω ριό δεν υπάρχουν άνεργοι. Οµως ακόµη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι µισθοί καταβάλλονται.
Στη Μαριναλέντα, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισµός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρούνται δικαίωµα. Μια θέση στον παιδικό σταθµό µε όλα τα γεύµατα κοστίζει 12 ευρώ τον µήνα. Από την άλλη, «εδώ δεν έχουµε χωροφύλακες, θα ήταν µια άχρηστη σπατάλη», λέει ο δήµαρχος. «Δεν έχουµε ούτε παπά – δόξα τω Θεώ!», προσθέτει γελώντας. Πάντως η ελευθερία της λατρείας είναι εγγυηµένη και το Πάσχα έγινε µια µικρή θρησκευτική λιτανεία, η οποία πέρασε διακριτικά από τους δρόµους του χωριού , χωρίς θεατές και αποφεύγοντας την πλατεία όπου γινόταν η γιορτή.
«Εφαρµόζουµε µια συµµετοχική δηµοκρατία, αποφασίζουµε για όλα, από τους φόρους ώς τις δηµόσιες δαπάνες, σε µεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες», λέει ο Γκορντίγιο. «Ξέρουµε πως οι άνθρωποι µπορούµε να δουλεύουµε και για άλλες αξίες, όχι αποκλειστικά για το χρήµα».
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ του ΣΥΝ
Τις τελευταίες μέρες εκτυλίσσεται μπροστά μας μια συντονισμένη από την αστυνομία, επιχείρηση τρομοϋστερίας που συμπληρώνεται από την ανθρωποφαγία των ΜΜΕ. Θεμελιώδεις αρχές δεοντολογίας , όπως ο σεβασμός στην προσωπικότητα και την ιδιωτική ζωή των πολιτών, ο σεβασμός του τεκμηρίου της αθωότητας, ο έλεγχος και η τεκμηρίωση της πληροφορίας που μεταδίδεται παραβιάζονται κατ’ εξακολούθηση από δημοσιογράφους- τηλεδικαστές.Μπροστά στην υλοποίηση του σχεδίου της καταστολής και τρομουστερίας από τη πλευρά της κυβέρνησης και των μηχανισμών της, προεξοφλούνται οι δικαστικές αποφάσεις- οι «τρομοκράτες» ή «εγκληματίες»και η ιδιωτική τους ζωή διασύρονται στον τύπο ,έχοντας συνήθως ελάχιστα ή ανύπαρκτα ενοχοποιητικά στοιχεία ,τα τηλεοπτικά συνεργεία εισβάλλουν στις οικείες των συλληφθέντων εκθέτοντας τον προσωπικό τους περιβάλλον.
Είναι προφανές πως κυβέρνηση και το πολιτικό προσωπικό του κράτους έχουν κάθε λόγο να προσπαθούν να συσκοτίσουν την αντιλαϊκή επίθεσή τους κατά των δικαιωμάτων των εργαζομένων και της νεολαίας μεθοδεύοντας λογικές τρομουστεριας με το πρόσχημα της «ασφάλειας.Είναι επίσης σύνηθες οι εκτιμήσεις και οι κρίσεις της αστυνομίας να αποδεικνύονυαι επιχειρήσεις σκοπιμότητας,προκειμένου να εδραιώσουν το δόγμα της τάξης και ασφάλειας παραβιάζοντας όλα τα ατομοκά και πολιτικά δικαιώματα.
Η Νεολαία Συνασπισμού, μέσα από τους μαζικούς και συλλογικούς αγώνες το επόμενο διάστημα θα αντισταθεί απέναντι στην προσπάθεια γενίκευσης της κρατικής καταστολής που προσπαθεί να νομιμοποιήσει την παραβίαση κάθε δημοκρατικού δικαιώματος και ελευθερίας (εισβολή σε σπίτια με τηλεοπτική κάλυψη, επιχειρήσεις σκούπα στο πάρκο Ναυαρίνου,τηλεδίκες πριν καν κριθεί η ενοχή των κατηγορουμένων), ενώ δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας σε όποιον υφίσταται την κρατική αυθαιρεσία.
«Καλούμε την κυβέρνηση και τον Υπουργό Εργασίας να μην επιχειρήσει να προωθήσει αυτές τις νεοφιλελεύθερες ιδέες προς ψήφιση στη Βουλή, γιατί οι αντιδράσεις και οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων και συνταξιούχων θα είναι άμεσες και δυναμικές»
καταλήγει η ανακοίνωση της ΓΣΕΕ , που με συνεπεστατη επιμονη στην αποφυγη ευθειας συγκρουσης με τα κυβερνητικα μετρα αποφευγει να
συμπαραταχθει ακομα και στις κινητοποιησεις της ΑΔΕΔΥ .
Για ποτε προβλεπονται οι κινητοποιησεις της ΓΣΕΕ δεν μας λεει η ανακοινωση , μαλλον θα εννοει την απο υποχρεωση συγκεντρωση για την πρωτομαγια .
Μετα απο αυτο πιστευω οτι το παρακατω κειμενο του σ. Χρ. Πιλαλη
συνδικαλιστη και μελους του Ε.Γ. του ΣΥΝ παραμενει επικαιρο …
<< Σήμερα το μεσημέρι συγκαλείται η ολομέλεια της Διοίκησης της ΓΣΕΕ που προέκυψε από το κωμικοτραγικό 34ο συνέδριο της Χαλκιδικής, με θέμα τη συγκρότηση της Διοίκησης σε Σώμα. Ήταν ένα συνέδριο που νομιμοποίησε συνέδρους με στοιχειοθετημένες καταγγελίες για νοθεία, με διαβλητές διαδικασίες και που χαρακτηρίστηκε από την για άλλη μια φορά πλήρη ταύτιση της ηγεσίας της ΠΑΣΚΕ -δηλαδή της ηγεσίας της ΓΣΕΕ- με την κυβέρνηση.
Για το νέο προεδρείο που θα αναδειχθεί σήμερα, η ανανεωτική και ριζοσπαστική αριστερά μέσω της Αυτόνομης Παρέμβασης θα κληθεί να πάρει μια πολύ κρίσιμη απόφαση. Η θέση της για αναλογικά και αντιπροσωπευτικά προεδρεία έρχεται από πολύ παλιά και δυστυχώς ανανεώθηκε στη τελευταία πανελλαδική συνδιάσκεψη της το Νοέμβρη του 2008. Πόσα όμως έχουν αλλάξει σε αυτό το χρονικό διάστημα!
Θεωρώ ότι η Αυτόνομη Παρέμβαση πρέπει να επικεντρωθεί αποκλειστικά στη στήριξη ενός ενωτικού αυτόνομου, αντιγραφειοκρατικού, αντισυναινετικού, πραγματικά ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος. Για την ανάδειξη ενός νέου αριστερού μπλοκ εργαζομένων που θα αναχαιτίσει τον εκφυλισμό της ηγεσίας του συνδικαλιστικού κινήματος και -το κυριότερο- τις επιλογές του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού. Πολύ σωστά η ΑΠ στηρίζει πρωτοβουλίες όπως αυτή του Συντονιστικού Πρωτοβάθμιων Σωματείων, αλλά για να προωθηθεί αυτή η στρατηγική επιλογή πρέπει να αποφασίσει σήμερα τη μη συμμετοχή της στο Προεδρείο της ΓΣΕΕ.
Η κομματική νομενκλατούρα που ηγείται σήμερα της ΓΣΕΕ, είναι περισσότερο από ποτέ υποταγμένη στην κυβερνητική λογική. Αδιαφορεί πλήρως για τη μαζικοποίησή της, για τη συσπείρωση των νέων, γυναικών και ανδρών, της επισφαλούς απασχόλησης, των χαμηλών μισθών και μεροκάματων και της ανεργίας. Βασικός υπεύθυνος του κυβερνητικού συνδικαλισμού που ασκεί, είναι η συνδικαλιστική παράταξη του ΠΑΣΟΚ (η οποία και τον ανέδειξε), με κολαούζο τη συνδικαλιστική παράταξη της ΝΔ.Η ΠΑΣΚΕ, διαθέτοντας ένα ευρύ πελατειακό – διαχειριστικό δίκτυο, αξιοποίησε όλα αυτά τα χρόνια κάθε θεσμική συμμετοχή του συνδικαλιστικού κινήματος στα όργανα συνδιαχείρισης. Η πολυδιάσπαση των ταξικών δυνάμεων βοήθησε την ΠΑΣΚΕ να αναδειχθεί σε βασικό βραχίονα της γραφειοκρατικοποίησης και εντέλει της αδρανοποίησης του συνδικαλιστικού κινήματος. Τις ίδιες πρακτικές πολιτικής χειραγώγησης ακολούθησε και η ΔΑΚΕ, ο συνδικαλιστικός εκφραστής της ΝΔ.
Το ΠΑΜΕ, η συνδικαλιστική έκφραση του ΚΚΕ, δυστυχώς έχει επιλέξει την λογική της περιχαράκωσης, κάτι που συντελεί ακόμη περισσότερο στην πολυδιάσπαση των ταξικών δυνάμεων και αφήνει ανοιχτό πεδίο να αλωνίζουν οι δυνάμεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού. Σε αυτό το τοπίο, οι συνδικαλιστικές δυνάμεις του ΣΥΝ που αποτελούν (δυστυχώς) και τη συντριπτική πλειοψηφία της Αυτόνομης Παρέμβασης, πρέπει να αφήσουν στην άκρη την παλιά «γραμμή» και να αφουγκραστούν τη βάση. Πρέπει να ακούσουν τις συνδικαλιστικές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και την άποψη της Γραμματείας του, που έχουν ήδη εκφραστεί κατηγορηματικά υπέρ της μη συμμετοχής στο προεδρείο της υποταγμένης ΓΣΕΕ.Σήμερα λοιπόν που η κρίση του καπιταλισμού περνά στην πραγματική οικονομία, οι δυνάμεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς πρέπει να συγκρουστούν με τις λογικές του συμβιβασμού που υπαγορεύουν οι δυνάμεις του κεφαλαίου και της νεοφιλελεύθερης ΕΕ. Πρέπει να συγκρουστούν με τις ηγεσίες της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ που εκτελούν με προθυμία αυτές τις εντολές. Η σύγκρουση αυτή όμως, τόσο σε συμβολικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο, δεν μπορεί να πείσει όταν ο αντιπρόεδρος της κυβερνητικής ΓΣΕΕ ανήκει στις δυνάμεις του ΣΥΝ. Υψηλότατο το αξίωμα, όμως αναντίστοιχα μικρές οι δυνατότητες προνομιακής εκφοράς – εκ του αξιώματος – ενός συγκρουσιακού λόγου στην πλήρως ελεγχόμενη (από τις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού) Συνομοσπονδία.
Αναπόφευκτα στις μέρες μας όποιος συμμετέχει σε ένα τέτοιο προεδρείο θα κληθεί σύντομα από την ελληνική κοινωνία να πληρώσει και το λογαριασμό, ίσως τον ίδιο με αυτόν που θα οφείλει σε λίγο ο Γιάννης Παναγόπουλος . >>