” ο Άνθρωπος είναι η απάντηση, όποια κι’ αν είναι η ερώτηση “

η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ

Έρχεται ο…

Κάτι γεννιέται το Φλεβάρη για την υπόθεση της Αριστεράς

Νέα εποχή, νέες ιδέες, νέα εφημερίδα

Νέα εποχή, εποχή οικονομικής και κοινωνικής κρίσης και αρχή του τέλους της ιδεολογίας του “τέλους της ιστορίας”. Νέα εποχή κρίσης αξιών, πολιτικής, διεθνών σχέσεων. Νέα εποχή κρίσης και απονομιμοποίησης του νεοφιλελευθερισμού.

Νέες ιδέες, που θα λειτουργήσουν σαν οξυγόνο για τον και από τον προοδευτικό κόσμο. Νέες ιδέες αφηρημένες, αλλά και εργαλεία πειθούς και αποδεικτικού λόγου, νέες προωθητικές ιδέες για την αλλαγή της λαϊκής συνείδησης, της ιδεολογίας του λαού. Νέες ιδέες στον πολιτισμό, στη μόρφωση, στην αισθητική που διψάμε.

Νέα εφημερίδα – πρόκληση, πρόσκληση, στοίχημα. Νέα εφημερίδα που υπερβαίνει ιστορικούς χώρους και αντιπαραθέσεις που έβλαψαν, κοιτώντας τα αναγκαία, το μέλλον. Νέα εφημερίδα που φιλοδοξεί να γράφεται από όλη την αριστερά, που θέλει να μυρίσει τον ανθό των διεθνών κινημάτων, να διαβάσει τις ιδέες των αριστερών ανθρώπων ανά τον κόσμο, να αναδείξει τις αποτελεσματικές και νέες αντισυστημικές πρακτικές της αριστεράς χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.

Το Φλεβάρη ξεκινά μια νέα τολμηρή προσπάθεια με την έκδοση μιας νέας εβδομαδιαίας εφημερίδας για την Αριστερά που ενώνεται, ενώνει και αγωνίζεται. Για να αλλάξουν τα πράγματα, για μια Αριστερά που μαθαίνει να συζητά, να αντιπαρατίθεται, να ενώνεται, να αναγνωρίζει τους εχθρούς της.

Το ταξίδι της εβδομαδιαίας εφημερίδας “Δρόμος” ξεκινά στις 20 Φεβρουαρίου. Αναζητήστε τη κάθε Σάββατο στα περίπτερα.

Μένει ο Αλαβάνος, επαναθεμελίωση του ΣΥΡΙΖΑ

Δήλωση Αλέκου Αλαβάνου στην Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ στις 22/6/2009:

«Η πρώτη ευθύνη για όσα διαδραματίστηκαν από τον Σεπτέμβρη 2007 μέχρι τον Ιούνη του 2009 και οδήγησαν στην ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις Ευρωεκλογές ανήκουν στον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας.

Την αναλαμβάνω πλήρως.

Συζήτησα με τη Γραμματεία και την Κοινοβουλευτική Ομάδα.

Κυρίως, όμως έλαβα ένα σκληρό μήνυμα από τον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ. Γυναίκες και άνδρες από τη γενιά του Γλέζου, των Λαμπράκηδων, του Πολυτεχνείου που έχουν βιώσει βαρύ τον πέλεκυ του συστήματος και αβάσταχτη την απογοήτευση από ηγεσίες της αριστεράς. Μέχρι τις νέες και τους νέους του άρθρου 16 και τα παιδιά του Δεκέμβρη.

Αυτός ο κόσμος με τα βιώματα και τις καταβολές του είναι η μοναδική περιουσία μας, ελπίδα για τη χώρα μας.

Οι δύσκολες αυτές μέρες είχαν και τη χρησιμότητά τους. Αναδείχθηκαν προβλήματα, δύσκολα αλλά επιλύσιμα, έξω από το ημίφως κομματικών γραφείων. Αναδύθηκε ένας ζωντανός διάλογος ανάμεσα στις φίλες και τους φίλους μας. Απελευθερώθηκε, έστω και με τη μορφή της οργής ή της διάθεσης για παραίτηση, ένα πανίσχυρο συναίσθημα αγάπης για το πρωτότυπο εγχείρημά μας.

Αυτό το συναίσθημα είναι η μεγάλη μας δύναμη. Γιατί δίπλα στη σύγχυση του σήμερα τρέφεται η ελπίδα του αύριο.

Μπορούμε λοιπόν. Όλοι μαζί.

Μπορούμε γρήγορα να ανακτήσουμε την πολιτική πρωτοβουλία, που κάμφθηκε σοβαρά την προεκλογική περίοδο, ως η ουσιαστική, κινηματική, ριζοσπαστική δύναμη της αντιπολίτευσης απέναντι στη ΝΔ με προωθημένες προτάσεις και με πολιτικό σχέδιο έξω από τα όρια του δικομματισμού.

Μπορούμε να αναζωπυρώσουμε τους δεσμούς εμπιστοσύνης με το μεγάλο δημοκρατικό ρεύμα της κοινωνίας που θέλει αλλαγή σε βάθος. Με τον κόσμο της φτώχειας, των υποβαθμισμένων συνοικιών, της ανεργίας, της αβεβαιότητας.

Μπορούμε να αναπτύξουμε τις σχέσεις με τη νέα γενιά, με την συλλογικότητα και την αλληλεγγύη της αριστεράς απέναντι στην ανταγωνιστικότητα και τον ατομισμό του συστήματος.

Βρίσκω ιδιαίτερα θετικές τις σκέψεις και τις προτάσεις του συντονιστή της Γραμματείας Γ. Θεωνά για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Έχουμε προ πολλού φθάσει στο σημείο τομής. Κάθε καθυστέρηση ή αναβολή θα είναι αρνητικά καθοριστική.

Συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, όπως το κόμμα μου ο Συνασπισμός, μπορούν πια να κατανοήσουν ότι η πρόκληση δεν είναι να ελέγχουν το σχήμα συνεργασίας, ή να το βλέπουν ως διαπραγμάτευση μηχανισμών αλλά να το εμπνέουν, να το πυροδοτούν, να γονιμοποιούν την κοινή δράση, να φέρνουν ιδέες, να φιλοξενούν τους ανθρώπους της διανόησης και της τέχνης, χωρίς τους οποίους είμαστε άνυδρο τοπίο.

Τα μέλη και οι φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ έχουν πια το δικαίωμα να έχουν ρόλο και λόγο, να εκλέγουν τους αντιπροσώπους τους, να βάζουν αυτοί τη σφραγίδα τους στις πολιτικές κατευθύνσεις και την εκλογή όχι αρχηγού, αλλά συλλογικής ηγεσίας.

Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του φθινοπώρου είναι το σημείο δοκιμής για όλους μας. Και για μένα.

Με τις μικρές μου δυνάμεις από σήμερα συμμετέχω σε αυτή τη προσπάθεια. Όχι μόνο ως Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας. Αλλά και ως μέλος του ΣΥΡΙΖΑ που διεκδικώ να έχω την κόκκινη κάρτα για να ψηφίσω στην Συνδιάσκεψη.»

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 22/6/2009

Με όλες του τις δυνάμεις για μια νέα πορεία ο ΣΥΡΙΖΑ

Ανακοίνωση της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, 22/6/2009

Κατά παραγγελία «εξωστρέφεια», δηλαδή άλλα λόγια ν’αγαπιόμαστε

Κάτι σαν σχόλιο στην προχθεσινή  συνέλευση του ΣΥΡΙΖΑ Αλίμου (από Νίκο Αναγνώστου)

…Ως αντίβαρο, για να συσπειρωθεί ο κόσμος, κάποιοι επισύρουν τον κίνδυνο μιας επικείμενης νέας εκλογικής μάχης, ενώ άλλοι μηχανεύονται, διογκώνουν ή γέρνουν ευχάριστα πάνω σε υπαρκτά και μη προβλήματα με τις συνιστώσες, κάνοντας ασκήσεις τόνωσης του κομματικού πατριωτισμού. Όμως τα προβλήματα δε λύνονται ούτε με φόβητρα ούτε με αγκιτάτσια. Όσο για τα περί «προβοκάτσιας κατά του κόμματος», τα έχει αγκαζάρει το ΚΚΕ: δεν είναι για μας.

Και πάλι ως αντίβαρο, για να συσπειρωθεί ο κόσμος, «πρέπει να είμαστε εξωστρεφείς» και παρόντες στα κοινωνικά μέτωπα. Ποιος θα μπορούσε να διαφωνήσει; Κανείς. Αλλά ποιος και με ποια πολιτική ψυχολογία θα μπορούσε να υλοποιήσει αυτή την «εξωστρέφεια», κάνοντας σα να μην έχει συμβεί τίποτα από την επομένη των εκλογών;

Αν επίκεινται εκλογές και αν χρειάζεται εξωστρέφεια (που χρειάζεται, ανεξαρτήτως εκλογών), αυτοί είναι λόγοι όχι για αόριστες εκκλήσεις, αλλά για να παρθεί συλ-λο-γι-κά μια πρωτοβουλία που θα αναβαθμίσει τον ΣΥΡΙΖΑ, θα αναπτερώσει τις ελπίδες του κόσμου του και θα του ξαναδίνει την έγκυρη αίσθηση ότι μπορεί να επηρεάζει αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία και στην αριστερά. Χωρίς μια τέτοια προοπτική, αν δεν εξοπλιστεί ο κόσμος με όσα είναι απαραίτητα για να δώσει μάχες, ΔΕΝ θα υπάρξει δυστυχώς εξωστρέφεια, όσες εκκλήσεις κι αν γίνουν στον (κομματικό) πατριωτισμό των ΣΥΡΙΖΑίων…

(απόσπασμα από άρθρο των  ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΩΒΟΥ και ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ-ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ )

Ολόκληρο το άρθρομε τίτλο: ” Πίσω στα ίδια; Με τίποτα”