Του Παύλου Κλαυδιανού
Ποιο είναι το μεγάλο μας κατόρθωμα των τελευταίων εβδομάδων; Τι είναι αυτό που καταφέραμε και είναι πολύ ζωτικό, που δεν ήταν ούτε δεδομένο ούτε εύκολο; Μα, ότι σιγά-σιγά, απομακρύνοντας πικρές σκέψεις και συναισθήματα, οργανώσαμε τη μάχη μας, ανασυντασσόμενοι με μοναδική αποτελεσματικότητα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ο γνώριμός μας ΣΥΡΙΖΑ, είναι ξανά εδώ! Είναι στο προσκήνιο, αλλάζει την ατζέντα. Έχει μαχητές παντού, υποστηρικτές που δεν τους γνωρίζει, έγκυρους επικριτές, αντιπάλους, διαβολείς, καλοθελητές, πονηρούς φίλους.
Συκοφάντες ακόμη. Ήρθαμε σχεδόν στα ίσα μας. Το ντιμπέιτ ήταν η πιστοποίηση της επιτυχημένης έκβασης αυτής της συλλογικής προσπάθειας, που την παρουσίασε, επιπλέον, με επιτυχία και επιδεξιότητα ο Αλέξης. Όλοι χαρήκαμε αυτόν τον σταθμό. Μπήκαμε με το δεξί στην τελική ευθεία. Ξαναπιάσαμε το νήμα με την κοινωνία, επιχειρηματολογούμε με τις απόψεις μας. Οι απλοί πολίτες μάς ρωτούν ξανά για τις θέσεις μας σε τούτο ή εκείνο το θέμα και όχι για τα οικεία κακά.
Περιέργως, παρά το ότι ο χρόνος ήταν πολύ μικρός, αυτή τη φορά την προεκλογική μάχη τη δίνουμε με πιο ολοκληρωμένο τρόπο. Είμαστε καθημερινά έτοιμοι να παρέμβουμε σε ό,τι φέρνει στο επίκεντρο η προεκλογική ύλη γενικώς, κάνουμε την κριτική μας, αποκαλύπτουμε τα σκόπιμα κενά και τα τρικ. Κάνουμε επίσης -λιγότερο από όσο μπορούμε και θα έπρεπε- ακτιβισμούς. Ταυτόχρονα, σχεδόν καθημερινά παρουσιάζουμε αυτονόμως τις προτάσεις μας πάνω σε σπουδαία θέματα. Ενισχύοντας τη συλλογικότητα του ΣΥΡΙΖΑ αξιοποιήσαμε πολλούς συντρόφους και συντρόφισσες σ’ αυτό το έργο.
Μήπως εξωραΐζουμε την πραγματικότητά μας; Όχι. Στοιχεία είναι τα επιχειρήματα, πλέον, που διατυπώνονται εναντίον μας. Λένε, για παράδειγμα, ξανά ότι δεν μας ενδιαφέρει η διακυβέρνηση της χώρας, ότι είμαστε κόμμα διαμαρτυρίας, ότι εφόσον δεν συνδράμουμε στην άνοδο της ανταγωνιστικότητας και τον εκσυγχρονισμό των κοινωνικών δομών “παραμένουμε μακριά από την ευρωπαϊκή παράδοση του διαφωτισμού”, ότι είμαστε οι Ηρακλείδες του ασύλου -μας εγκάλεσε και ο πρωθυπουργός- ότι δεν μετακινούμαστε από τη θέση μας για τον Δεκέμβρη, αλλά αντιθέτως “ο πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέξιος προήγγειλε κινητοποιήσεις εν όψει της συμπλήρωσης ενός χρόνου από τη δολοφονία του μαθητή Γρηγορόπουλου”. Αυτά, τα ουσιαστικά, λένε για μας.
Δύο, νομίζω, είναι τα σημεία που πρέπει να προσέξουμε αυτή την τελευταία εβδομάδα. Το πρώτο, είναι να μην αφήσουμε χωρίς συνέχεια και στήριξη την άποψή μας ότι τα προγράμματα Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ είναι συμπληρωματικά. Τώρα έχουμε πολύ περισσότερα στοιχεία. Τηλεμαχίες και δημόσιος διάλογος αποκάλυψαν, τώρα και στα μάτια του κόσμου, τα κενά και τις πραγματικές θέσεις, που σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες παραμέτρους ενισχύουν την άποψή μας. Φυσικά, δεν ξεχνάμε ότι η Ν.Δ. είναι στην κυβέρνηση, από εκεί ξεκινάμε την κριτική μας, δεν το παραμελούμε αυτό επειδή οδεύει προς την ήττα. Όχι, και για τον επιπλέον λόγο ότι κάνοντας σοβαρή κριτική στην πολιτική της Ν.Δ. έχουμε βρει ταυτόχρονα τα κοινά στοιχεία της μ’ αυτή του ΠΑΣΟΚ. Γίνονται πειστικά τα περί συμπληρωματικότητας που λέμε.
Το δεύτερο που πρέπει να προσέξουμε, είναι η επανάπαυση. Να πούμε, πάει πια, μπήκαμε. Τίποτα δεν έχει κριθεί! Ώς την τελευταία μέρα η μάχη πρέπει να δοθεί με εγρήγορση. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πάντα στο στόχαστρο. Αυτό που εμείς αξιολογούμε ως επιτυχία, ότι δίνουμε μάχη με αποτελεσματικότητα, για τους άλλους είναι κίνητρο να οργανώσουν ακόμη πιο επιδέξια την επίθεσή τους εναντίον του φορέα που θεωρούν “κοινωνική ενόχληση”.
Υ.Γ. Υπάρχει κάτι ακόμη. Ο λόγος της ηγεσίας, συνολικά, πρέπει να διαβεβαιώνει τον κόσμο μας, την ευρύτερη πολιτική, κοινωνική αριστερά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι και στο μέλλον το κοινό μας σπίτι. Ότι έχουμε διδαχθεί από τα λάθη και τα αυτοπλήγματα και ότι ο διάλογος, μετά την Κυριακή, δεν θα επιβεβαιώνει αυτό που ελπίζουν οι αντίπαλοί μας.
Δημοσιεύθηκε από Σταύρος 
Δημοσιεύθηκε από Σταύρος 
Δημοσιεύθηκε από Σταύρος 
